bağlaşık

adj. allied
* * *
1. cogitative 2. collugative

Turkish-English dictionary. 2013.

Look at other dictionaries:

  • bağlaşık — sf., ğı 1) Aralarında anlaşma veya sözleşme sağlanmış olan (kimse veya topluluk), müttefik 2) Sonuç, sebep gibi birbiriyle sıkı sıkıya bağlı ve karşılıklı bağımlı olan (nesne, terim) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bağlaşıklık — is., ğı Bağlaşık olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • müttefik — sf., Ar. muttefiḳ Bağlaşık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.